Home Nieuws Beplanting Geschiedenis Arboretum Vrienden Bestuur  
Beplanting/Bomen/Davidia involucrata var. vilmoriniana
Bomen
Heesters
Kruiden
Terug

Davidia involucrata var. vilmoriniana

- Franse vaantjesboom -

Davidia involucrata is de enige soort uit het geslacht Davidia, een geslacht uit de tupelo onderfamilie (Nyssoideae). Deze onderfamilie valt binnen de kornoeljefamilie (Cornaceae) en bestaat uit 5 geslachten van bomen, waaronder het geslacht Mastixia met 25 soorten de grootste is. Verder nog Nyssa met 13 soorten, Diplopanax met 2 soorten, Camptotheca ook 2 soorten en Davidia met 1, zo je wilt 2 soorten.

De geslachtsnaam Davidia is een eerbetoon aan de ontdekker (in 1869) van de boom in China, de Baskische jezuïet, père Armand David. Het was overigens de directeur van de Jardin des Plantes in Parijs, Baillon. die in 1871 de naam voorstelde.
De soortaanduiding ´involucrata´ betekent in het latijn ´verhuld, met een sluier voorzien´, wat , net als de nederlandse naam vaantjesboom of zakdoekjesboom, verwijst naar de schutbladeren om de bloemen.
Een ordegenoot van David, pater Farges verzamelde in 1897 de nootvormige vruchten van de boom en zond 37 zaden naar Parijs. De Franse kweker Maurice de Vilmorin zaaide de zaden uit, waarvan er uiteindelijk maar één kiemde. In 1906 bloeide deze zaailing voor het eerst, hetgeen uitzonderlijk snel is, want gemiddeld duurt het wel 15 jaar voor een vaantjesboom bloeit.
Ondertussen stuurde in 1899 de Engelse Veitch's kwekerij de plantenjager Ernest Wilson naar China om zaden van de boom te verzamelen. Hij verzamelde vruchten van een aantal bomen, die later een andere variëteit bleek te zijn, die niet te kruisen is met de boom in Frankrijk. De Franse variëteit werd vilmoriniana gedoopt, de Engelse vaantjesboom heet Davidia involucrata var.involucrata.
Het verschil zit ´m in het aantal chromosomen, maar dat is in het veld niet te zien. Wel aan de onderkant van de bladeren: de Engelse vaantjesboom is zwaar behaard en lijkt daardoor wit. De Franse daarentegen is glad en kaal en kleurt lichtgroen. De laatste is trouwens veel beter winterhard, zodat die het meest gekweekt wordt.
Omdat de variëteiten niet kunnen kruisen, zou er alles voor te zeggen zijn, twee soorten te onderscheiden. Maar dan zouden de Engelsen impliciet moeten toegeven dat zij niet de ´echte´ vaantjesboom hebben en dat is blijkbaar een brug te ver.

De boom wordt aangeplant om zijn decoratieve waarde, maar hij kan ook een onaangename geur verspreiden. Volwassen bomen kunnen hier tot 12 meter hoog worden. In China wel 20m.
De boom is eenhuizig en bloeit in mei. De 7-14 cm grote bladeren zijn toegespitst eirond en hebben een grof gezaagde bladrand. De bladsteel is 3,5-7 cm lang. De bloeiwijze is een ongeveer 2 cm groot hoofdje, dat uit meerdere onopvallende mannelijke bloemen en één vrouwelijke bloem bestaat. De bloeiwijze wordt omgeven door twee schutbladen, die circa 8 en 16 cm groot zijn. Bij het begin van de bloei zijn de schutbladen lichtgroen, waarna ze naar wit verkleuren. De 4 cm lange en 3 cm brede vruchten zijn nootachtig en bevatten drie tot zes zaden. De zaden hebben achttien maanden nodig om te kiemen.
Het exemplaar in het Arboretum Hoogvliet is in 2013 geplant. Het is een afscheidscadeau van de collega´s bij de gemeente van Dick Peerdeman, die daarna voorzitter werd van de stichting arboretum.
In de omgeving van Hoogvliet staan niet zo veel vaantjesbomen. In Rhoon staat er een in een particuliere tuin aan de OranjeNassaulaan 37. In Poortugaal een op het kerkhof.