Home Nieuws Beplanting Geschiedenis Arboretum Vrienden Bestuur  
Beplanting/Bomen/Davidia involucrata var. vilmoriniana
Bomen
Heesters
Kruiden
Terug

Davidia involucrata var. vilmoriniana

- Franse vaantjesboom -

Davidia involucrata is de enige soort uit het geslacht Davidia, een geslacht uit de tupelo onderfamilie (Nyssoideae). Deze onderfamilie valt binnen de kornoeljefamilie (Cornaceae) en bestaat uit 5 geslachten van bomen, waaronder het geslacht Mastixia met 25 soorten de grootste is. Verder nog Nyssa met 13 soorten, Diplopanax met 2 soorten, Camptotheca ook 2 soorten en Davidia met 1 soort met twee varieteiten, zo je wilt 2 soorten.

Naamgeving.
De geslachtsnaam Davidia is een eerbetoon aan de ontdekker (in 1869) van de boom in China, de Baskische jezuiet, pere Armand David. Het was overigens de directeur van de Jardin des Plantes in Parijs, Baillon, die in 1871 de naam voorstelde.
De soortaanduiding "involucrata" betekent in het Latijn: verhuld, met een sluier voorzien, wat- net als de nederlandse naam- vaantjesboom of zakdoekjesboom, verwijst naar de schutbladeren om de bloemen.
Een ordegenoot van David, pater Farges verzamelde in 1897 de nootvormige vruchten van de boom en zond 37 zaden naar Parijs. De Franse kweker Maurice de Vilmorin zaaide de zaden uit, waarvan er uiteindelijk maar een kiemde. In 1906 bloeide deze zaailing voor het eerst, hetgeen uitzonderlijk snel is, want gemiddeld duurt het wel 15 jaar voor een vaantjesboom bloeit.

Ondertussen stuurde in 1899 de Engelse Veitchs kwekerij de plantenjager Ernest Wilson naar China om zaden van de boom te verzamelen. Hij verzamelde vruchten van een aantal bomen, die later een andere varieteit bleek te zijn, die niet te kruisen is met de boom in Frankrijk. De Franse varieteit werd vilmoriniana gedoopt, de Engelse vaantjesboom heet Davidia involucrata var. involucrata.
Het verschil zit hem in het aantal chromosomen, maar dat is in het veld niet te zien. Wel aan de onderkant van de bladeren: de Engelse vaantjesboom is zwaar behaard en lijkt daardoor wit. De Franse daarentegen is glad en kaal en kleurt lichtgroen. De laatste is trouwens veel beter winterhard, zodat die het meest gekweekt wordt.
Omdat de varieteiten niet kunnen kruisen, zou er alles voor te zeggen zijn, twee soorten te onderscheiden. Maar dan zouden de Engelsen impliciet moeten toegeven dat zij niet de echte vaantjesboom hebben en dat is blijkbaar een brug te ver.

Gebruik.
De boom wordt aangeplant om zijn decoratieve waarde, maar hij kan ook een onaangename geur verspreiden. Volwassen bomen kunnen hier tot 12 meter hoog worden. In China wel 20 meter.
De boom is eenhuizig en bloeit in mei. De 7-14 cm grote bladeren zijn toegespitst eirond en hebben een grof gezaagde bladrand. De bladsteel is 3,5-7 cm lang. De bloeiwijze is een ongeveer 2 cm groot hoofdje, dat uit meerdere onopvallende mannelijke bloemen en een vrouwelijke bloem bestaat. De bloeiwijze wordt omgeven door twee schutbladen, die circa 8 en 16 cm groot zijn. Bij het begin van de bloei zijn de schutbladen lichtgroen, waarna ze naar wit verkleuren. De 4 cm lange en 3 cm brede vruchten zijn nootachtig en bevatten drie tot zes zaden. De zaden hebben achttien maanden nodig om te kiemen.

In Hoogvliet.
Het exemplaar in het Arboretum is geplant na de de grote renovatie van 2021. Daarvoor stond er een exemplaar, die in is 2013 geplant. Het was een afscheidscadeau van de collegas bij de gemeente van Dick Peerdeman, die daarna voorzitter werd van de stichting Arboretum.

In de omgeving van Hoogvliet staan niet zo veel vaantjesbomen. In Rhoon staat er een in een particuliere tuin aan de OranjeNassaulaan 37. Zo te zien gaat het daar niet goed mee.
In Poortugaal staat er een boom op het kerkhof.